Print Friendly, PDF & Email

Terytorium cysterskie zajmowało obszar o powierzchni ok 200 km 2 z zarysowanymi granicami naturalnymi. Od północy wyznaczają je jezora i zlewiska rzeki Suchej, od zachodu i południa jeziora zlewni rzeki Ogardnej, od południa jeziora Osiek, Wiegle, Słowie. Przez środek przechodzi trzeci cią jezior. 


        Akt fundacyjny nowego opactwa wystawili margrabiowie bracia Otto IV "ze strzałą" i Konrad na ręce kołbackeigo opata Hermana dnia 17 września 1286 roku. Wystawienie przywileju nie było równoznaczne z budową powstaniem opactwa. Trzeba było poczynić przygotowania, zlustrować teren, wybrać miejsce na siedzibę klasztoru, zbudować go wraz z kościołem, zgromadzić niezbędne narzędzia, zwerbować grupy osadników, wreszcie przygotować grupęco najmniej 12 mnichów wyposażonych w gotówkę niezbędną dla rozpoczęcia samodzielnej gospodarki. 
        
        Cystersi przygotowali wyprawę pod wodzą brata Wernera, zapewne pierwszego opata, z końcem wiosny 1294 roku. Annalista kołbacki odnotował to wydarzenie w roczniku słowami: "W dzień świętego Barnaby udał się konwent do Lasu Marii". Nową siedzibę nazwano "lase Marii" (Marienwalde), co było "chrześcijańską" nazwą Lasu Starzyckiego. Dzisiejszą nazwę Bierzwnik utworzono po 1954 roku od nazwy jeziora w Lesie Starzyckim. Wokół klasztoru pobudowano obiekty gospodarcze, częściowo do dziś zachowane. Nie było to wsi, lecz tak zwany dwór.Rocznik kołbacki zanotował także pod rokiem 1294, że okolica nowego opactwa była ledwie zamieszkałaz powodu ogromnej ilości gadów i płazów. Dlatego zużyto wiele święconej wody by się z nimi uporać. 
       
        W latach 1294-1319 zajmowane przez mnichów tereny znacznie się powiększyły m.in. o wsie Radęcin, Słowin, Pławienko, Breń, Klasztorne. Cystersi od zarania prowadzili aktywną działalność gospodarczą. By podnieść jakość gleby, osuszali teren budując kanały i wznosząc tamy. Zaznaczała się coraz wyraźniejsza dominacja gospodarcza cystersów nad rycerstwem i mieszczaństwem Dobiegniewa. Rycerstwo wchodzoło w stosunek zależności lennej i zabiegało o świadczenie usług. Cystersi korzystali z rozległych zwolnień podatkowych i sądowych.  

      Czas powstania opactwa w Bierzwniku przypada na przełom XIII i XIV wieku. Dokumenty wystawione w latach 1286 i 1294 mówią o wyborze dogodnej lokalizacji, fundacji i uposażeniu klasztoruprzez margrabiów brandenburskich Ottona i Konrada, a wreszcie o przybyciu na miejsce pierwszych zakonników. Źródła pisane z lat kolejnych, powstałe w Marienwalde, Kołbaczu czy też na dworze margrabiów, wskazują na wyjątkowo korzystną koniunkturę gospodarczą, która sprzyjała podjęciu przez zakonników akcji budowlanej, zmierzającej do nadania opactwu ostatecznego kształtu architektonicznego. Sformułowana w oparciu o archiwalia teza o początkowym okresie gospodarczej pomyślności konwentu bierzwnickiego znajduje potwierdzenie w wynikach najnowszych badań archeologicznych i architektoniczno - konserwatorskich. Czas powstania najstarszej części zabudowy można w konsekwencji określić na lata pomiędzy 1294, a 1326 rokiem. 

Dodaj na Facebooku
Pin It